http://modinaxe.clan.su/ ლექსები Wed, 20 Feb 2008 19:14:47 GMT uCoz Web-Service <DIV align="center"><SPAN STYLE='font-size: 12pt'><STRONG>ფიქრნი მტკვრის პირას<BR></STRONG></SPAN><BR></DIV><BR><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>წარვედ წყალის პირს სევდიანი, ფიქრთ გასართველად,</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>აქ ვეძიებდი ნაცნობს ადგილს განსასვენებლად;</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>აქ ლბილს მდელოზედ სანუგეშოდ ვინამე ცრემლით,</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>აქაც ყოველი არემარე იყო მოწყენით;</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ნელად მოღელავს მოდუდუნე მტკვარი ანკარა</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>და მის ზვირთებში კრთის ლაჟვარდი ცისა კამარა.</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>იდაყვ-დაყრდნობილ ყურს ვუგდებ მე მისსა ჩხრიალსა</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN ST... <DIV align="center"><SPAN STYLE='font-size: 12pt'><STRONG>ფიქრნი მტკვრის პირას<BR></STRONG></SPAN><BR></DIV><BR><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>წარვედ წყალის პირს სევდიანი, ფიქრთ გასართველად,</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>აქ ვეძიებდი ნაცნობს ადგილს განსასვენებლად;</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>აქ ლბილს მდელოზედ სანუგეშოდ ვინამე ცრემლით,</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>აქაც ყოველი არემარე იყო მოწყენით;</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ნელად მოღელავს მოდუდუნე მტკვარი ანკარა</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>და მის ზვირთებში კრთის ლაჟვარდი ცისა კამარა.</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>იდაყვ-დაყრდნობილ ყურს ვუგდებ მე მისსა ჩხრიალსა</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>და თვალნი რბიან შორად, შორად, ცის დასავალსა!</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ვინ იცის, მტკვარო, რას ჰბუტბუტებ, ვისთვის რას იტყვი?</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>მრავალ დროების მოწამე ხარ, მაგრამ ხარ უტყვი!..</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>არ ვიცი, ამ დროს ჩემს წინაშე ჩვენი ცხოვრება</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>რად იყო ფუჭი და მხოლოდღა ამაოება?..</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>მაინც რა არის ჩვენი ყოფა - წუთისოფელი,</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>თუ არა ოდენ საწყაული აღუვსებელი?</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ვინ არის იგი, ვის თვის გული ერთხელ აღევსოს,</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>და, რაც მიეღოს ერთხელ ნატვრით, ისი ეკმაროს?</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>თვითონ მეფენიც უძლეველნი, რომელთ უმაღლეს</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ამაო სოფლად არღა არის სხვა რამ დიდება,</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ჰშოფთვენ და დრტვინვენ და იტყვიან: „როდის იქნება,</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ის სამეფოცა ჩვენი იყოს?“ და აღიძვრიან</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>იმავ მიწისთვის, რაც დღეს თუ ხვალ თვითვე არიან...</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>თუნდ კეთილ მეფე როდის არს მოსვენებული?</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>მისი სიცოცხლე - ზრუნვა, შრომა და ცდა ქებული;</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>მისი ფიქრია, თუ ვით უკეთ მან უპატრონოს</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>თავისს მამულსა, თვისთა შვილთა, რომ შემდგომსა დროს</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>არ მისცეს წყევით თვის სახელი შთამომავლობას!..</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>მაგრამ თუ ერთხელ სოფელსაც უნდ ბოლო მოეღოს,</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>მაშინ ვიღამ თქვას მათი საქმე, ვინ სადღა იყოს?..</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>მაგრამ რადგანაც კაცნი გვქვიან - შვილნი სოფლისა,</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>უნდა კიდეცა მივსდიოთ მას, გვესმას მშობლისა.</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>არც კაცი ვარგა, რომ ცოცხალი მკვდარსა ემსგავსოს,</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>იყოს სოფელში და სოფლისთვის არა იზრუნვოს.</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><DIV align="center"><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>1837 [1843]</SPAN><BR><BR></DIV><BR> https://modinaxe.clan.su/blog/2008-02-20-20 ADMIN https://modinaxe.clan.su/blog/2008-02-20-20 Wed, 20 Feb 2008 19:14:47 GMT <DIV align="center"><SPAN STYLE='font-size: 12pt'><STRONG>შემოღამება მთაწმინდაზედ</STRONG></SPAN><BR></DIV><BR><BR><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ჰოი, მთაწმინდავ, მთაო წმინდავ, ადგილნი შენნი</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>დამაფიქრველნი, ვერანანი და უდაბურნი,</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ვითარ შვენიან, როს მონამენ ცვარნი ციურნი,</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ოდეს საღამოს დაშთენ ამოს ციაგნი ნელნი!</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ვითარი მაშინ იდუმალება დაისადგურებს შენს არემარეს!</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>რა სანახავი წარუტყვევს თვალთა მაშინ შენს ტურფას სერზედ მდგომარეს!</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ძირს გაშლილს ლამაზს ველსა ყვავილნი მოჰფენენ, ვითა ტაბლას წმიდასა,</SPAN>... <DIV align="center"><SPAN STYLE='font-size: 12pt'><STRONG>შემოღამება მთაწმინდაზედ</STRONG></SPAN><BR></DIV><BR><BR><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ჰოი, მთაწმინდავ, მთაო წმინდავ, ადგილნი შენნი</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>დამაფიქრველნი, ვერანანი და უდაბურნი,</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ვითარ შვენიან, როს მონამენ ცვარნი ციურნი,</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ოდეს საღამოს დაშთენ ამოს ციაგნი ნელნი!</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ვითარი მაშინ იდუმალება დაისადგურებს შენს არემარეს!</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>რა სანახავი წარუტყვევს თვალთა მაშინ შენს ტურფას სერზედ მდგომარეს!</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ძირს გაშლილს ლამაზს ველსა ყვავილნი მოჰფენენ, ვითა ტაბლას წმიდასა,</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>და ვით გუნდრუკსა სამადლობელსა, შენდა აღკმევენ სუნნელებასა!</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>მახსოვს იგი დრო, საამო დრო, როს ნაღვლიანი,</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>კლდევ ბუნდოვანო, შენს ბილიკად მიმოვიდოდი,</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>და წყნარს საღამოს, ვით მეგობარს, შემოვეტრფოდი,</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>რომ ჩემებრ იგიც იყო მწუხარ და სევდიანი!</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ოჰ, ვით ყოველი ბუნებაც მაშინ იყო ლამაზი, მინაზებული!</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ჰე, ცაო, ცაო, ხატება შენი ჯერ კიდევ გულზედ მაქვს დაჩნეული!</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>აწცა რა თვალნი ლაჟვარდს გიხილვენ, მყის ფიქრნი შენდა მოისწრაფიან,</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>მაგრამ შენამდინ ვერ მოაღწევენ და ჰაერშივე განიბნევიან!</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>მე, შენსა მჭვრეტელს, მავიწყდების საწუთროება,</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>გულის-თქმა ჩემი შენს იქითა... ეძიებს სადგურს,</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ზენაართ სამყოფთ, რომ დაშთოს ის ამაოება...</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>მაგრამ ვერ სცნობენ, გლახ, მოკვდავნი განგებას ციურს!</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>დაფიქრებული ვიდეგ სერზედა და ცათა მიმართ მზირალს ტრფობითა,</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>შემომერტყმოდა მაისის მწუხრი, აღმვსები ნაპრალთ მდუმარებითა;</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ხანდისხან ნელად მქროლნი ნიავნი ღელეთა შორის აღმოკვნესოდენ</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>და ზოგჯერ ჩუმნი შემოგარენი ამით ჩემს გულსა ეთანხმებოდნენ!</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>მთაო ცხოველო, ხან მცინარო, ხან ცრემლიანო,</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ვინ მოგიახლოს, რომელ მყისვე თვისთა ფიქრთ შვება</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>არა იპოვნოს და არ დახსნას გულსა ვაება,</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>გულ-დახურულთა მეგობარო, მთავ ღრუბლიანო!</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>სდუმდა ყოველი მუნ არემარე, ბინდი დაგეკრა ცისა კამარას,</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>მოდევს მთოვარეს, ვითა მიჯნური, ვარსკვლავი მარტო მისა ამარას!</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>გინახავთ სული, ჯერეთ უმანკო, მხურვალე ლოცვით მიქანცებული?</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>მას ჰგავდა მთვარე, ნაზად მოარე, დისკო-გადახრით შუქმიბინდული!</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ამგვარი იყო მთაწმინდაზედ შემოღამება!</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ჰოი, ადგილნო, მახსოვს, მახსოვს, რასაც ვჰფიქრობდი</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>მე თქვენთა შორის და ან რასაც აღმოვიტყოდი!</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>მხოლოდ სული გრძნობს, თუ ვითარი სძღვენით მას შვება.</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ჰოი, საღამოვ, მყუდროვ, საამოვ, შენ დამშთი ჩემად სანუგეშებლად!</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>როს მჭმუნვარება შემომესევის, შენდა მოვილტვი განსაქარვებლად!</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>მწუხრი გულისა - სევდა გულისა - ნუგეშსა ამას შენგან მიიღებს,</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>რომ გათენდება დილა მზიანი და ყოველს ბინდსა ის განანათლებს!</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><DIV align="center"><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>1833/1836</SPAN><BR></DIV><BR><BR><BR> https://modinaxe.clan.su/blog/2008-02-20-19 ADMIN https://modinaxe.clan.su/blog/2008-02-20-19 Wed, 20 Feb 2008 19:03:29 GMT <DIV align="center"><STRONG><SPAN STYLE='font-size: 12pt'>* * *<BR></SPAN></STRONG><BR></DIV><DIV align="center"><DIV align="left"><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>სულო ბოროტო, ვინ მოგიხმო<BR>ჩემად წინამძღვრად,<BR>ჩემის გონების და სიცოცხლის<BR>შენ აღმაშფოთრად?<BR>მარქვი, რა უყავ, სად წარმიღე<BR>სულის მშვიდობა,<BR>რისთვის მომიკალ ყმაწვილის ბრმა სარწმუნოება? <BR><BR>ამას უქადდი ჩემს ცხოვრებას,<BR>ყმაწვილკაცობას?<BR>თითქოს მომცემდი ამა სოფლად<BR>თავისუფლებას,<BR>ტანჯვათა შორის სიამეთა<BR>დამისახავდი<BR>და თვით ჯოჯოხეთს სამოთხედა<BR>გარდამიქცევდი!<BR><BR>მარქვი, რა იქმნენ საკვირველნი<BR>ესე აღთქმანი?<BR>რად მომიხიბლე, აღმირიე,<BR>წრფელნი ზრახვანი?<BR>სულო აღმშფოთო, მიპასუხე,<BR>ნუ იმალები.<BR>რატომ გაცუდდა ძალი შენი<BR>მომჯადოები?<BR><BR>წყეულიმც იყოს დღე იგი, როს<BR>შენთა აღთქმათა<BR>ბრმად მივანდობდი,<BR>ვუმსხვერპლიდი<BR>ჩემთ გულისთქმათა!<BR>მას აქეთ არის - დავუკარგე<BR>მშვიდობა სულსა,<BR>და ვერც ღელვანი ვნებათანი<BR>მიკვლენ წყრუვილსა!<BR><BR>განვედი ჩემგან, ჰოჲ, მაცთურო,<BR>სულო ბოროტო!<BR>... <DIV align="center"><STRONG><SPAN STYLE='font-size: 12pt'>* * *<BR></SPAN></STRONG><BR></DIV><DIV align="center"><DIV align="left"><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>სულო ბოროტო, ვინ მოგიხმო<BR>ჩემად წინამძღვრად,<BR>ჩემის გონების და სიცოცხლის<BR>შენ აღმაშფოთრად?<BR>მარქვი, რა უყავ, სად წარმიღე<BR>სულის მშვიდობა,<BR>რისთვის მომიკალ ყმაწვილის ბრმა სარწმუნოება? <BR><BR>ამას უქადდი ჩემს ცხოვრებას,<BR>ყმაწვილკაცობას?<BR>თითქოს მომცემდი ამა სოფლად<BR>თავისუფლებას,<BR>ტანჯვათა შორის სიამეთა<BR>დამისახავდი<BR>და თვით ჯოჯოხეთს სამოთხედა<BR>გარდამიქცევდი!<BR><BR>მარქვი, რა იქმნენ საკვირველნი<BR>ესე აღთქმანი?<BR>რად მომიხიბლე, აღმირიე,<BR>წრფელნი ზრახვანი?<BR>სულო აღმშფოთო, მიპასუხე,<BR>ნუ იმალები.<BR>რატომ გაცუდდა ძალი შენი<BR>მომჯადოები?<BR><BR>წყეულიმც იყოს დღე იგი, როს<BR>შენთა აღთქმათა<BR>ბრმად მივანდობდი,<BR>ვუმსხვერპლიდი<BR>ჩემთ გულისთქმათა!<BR>მას აქეთ არის - დავუკარგე<BR>მშვიდობა სულსა,<BR>და ვერც ღელვანი ვნებათანი<BR>მიკვლენ წყრუვილსა!<BR><BR>განვედი ჩემგან, ჰოჲ, მაცთურო,<BR>სულო ბოროტო!<BR>რა ვარ აწ სოფლად დაშთენილი<BR>უსაგნოდ, მარტო,<BR>ჭკუით ურწმუნო, გულით უნდო,<BR>სულით მახვრალი?<BR>ვაი მას, ვისაც მოხვდეს ხელი<BR>შენი მსახვრალი!<BR><BR><DIV align="center">1843<BR><BR></DIV><BR><BR></SPAN><BR></DIV></DIV> https://modinaxe.clan.su/blog/2008-02-20-18 ADMIN https://modinaxe.clan.su/blog/2008-02-20-18 Wed, 20 Feb 2008 19:01:26 GMT <DIV align="center"><STRONG><SPAN STYLE='font-size: 12pt'>მერანი</SPAN></STRONG><BR></DIV><BR><BR><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>მირბის, მიმაფრენს უგზო-უკვლოდ ჩემი მერანი,<BR>უკან მომჩხავის თვალბედითი შავი ყორანი!<BR>გასწი, მერანო, შენს ჭენებას არ აქვს სამძღვარი,<BR>და ნიავს მიეც ფიქრი ჩემი, შავად მღელვარი!<BR><BR>გაკვეთე ქარი, გააპე წყალი, გარდაიარა კლდენი და ღრენი,<BR>გასწი, გაკურცხლე და შემიმოკლე მოუთმენელსა სავალნი დღენი!<BR>ნუ შეეფარვი, ჩემო მფრინავო, ნუცა სიცხესა, ნუცა ავდარსა,<BR>ნუ შემიბრალებ დაქანცულობით თავგანწირულსა შენსა მხედარსა!<BR><BR>რაა, მოვშორდე ჩემსა მამულსა, მოვაკლდე სწორთა და მეგობართა;<BR>ნუღა ვიხილავ ჩემთა მშობელთა და ჩემსა სატრფოს ტკბილმოუბარსა, -<BR>სად დამიღამდეს, იქ გამითენდეს, იქ იყოს ჩემი მიწა სამშობლო;<BR>მხოლოდ ვარსკვლავთა, თანამავალთა, ვამცნო გულისა მე საიდუმლო!<BR><BR>კვნესა გულისა, ტრფობისა ნაშთი, მივცე ზღვის ღელვას,<BR>და შენს მშვენიერს, აღტაცებულს, გიჟურსა ლტოლვას!<BR>გასწი, მერანო, შენს ჭენებას არ აქვს სამძღვარი,<BR>და ნიავს მიეც ფიქრი შენი, შავად მღ... <DIV align="center"><STRONG><SPAN STYLE='font-size: 12pt'>მერანი</SPAN></STRONG><BR></DIV><BR><BR><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>მირბის, მიმაფრენს უგზო-უკვლოდ ჩემი მერანი,<BR>უკან მომჩხავის თვალბედითი შავი ყორანი!<BR>გასწი, მერანო, შენს ჭენებას არ აქვს სამძღვარი,<BR>და ნიავს მიეც ფიქრი ჩემი, შავად მღელვარი!<BR><BR>გაკვეთე ქარი, გააპე წყალი, გარდაიარა კლდენი და ღრენი,<BR>გასწი, გაკურცხლე და შემიმოკლე მოუთმენელსა სავალნი დღენი!<BR>ნუ შეეფარვი, ჩემო მფრინავო, ნუცა სიცხესა, ნუცა ავდარსა,<BR>ნუ შემიბრალებ დაქანცულობით თავგანწირულსა შენსა მხედარსა!<BR><BR>რაა, მოვშორდე ჩემსა მამულსა, მოვაკლდე სწორთა და მეგობართა;<BR>ნუღა ვიხილავ ჩემთა მშობელთა და ჩემსა სატრფოს ტკბილმოუბარსა, -<BR>სად დამიღამდეს, იქ გამითენდეს, იქ იყოს ჩემი მიწა სამშობლო;<BR>მხოლოდ ვარსკვლავთა, თანამავალთა, ვამცნო გულისა მე საიდუმლო!<BR><BR>კვნესა გულისა, ტრფობისა ნაშთი, მივცე ზღვის ღელვას,<BR>და შენს მშვენიერს, აღტაცებულს, გიჟურსა ლტოლვას!<BR>გასწი, მერანო, შენს ჭენებას არ აქვს სამძღვარი,<BR>და ნიავს მიეც ფიქრი შენი, შავად მღელვარი!<BR><BR>ნუ დავიმარხო ჩემსა მამულში, ჩემთა წინაპართ საფლავებს შორის;<BR>ნუ დამიტიროს სატრფომ გულისა, ნუღა დამეცეს ცრემლი მწუხარის, -<BR>შავი ყორანი გამითხრის საფლავს მდელოთა შორის ტიალის მინდვრის, -<BR>და ქარიშხალი ძვალთა შთენილთა ზარით, ღრიალით, მიწას მომაყრის!<BR><BR>სატრფოს ცრემლის წილ მკვდარსა ოხერსა დამეცემიან ციურნი ცვარნი,<BR>ჩემთა ნათესავთ გლოვისა ნაცვლად მივალალებენ სვავნი მყივარნი!<BR>გასწი, გაფრინდი, ჩემო მერანო, გარდამატარე ბედის სამძღვარი,<BR>თუ აქამომდე არ ემონა მას, არც აწ ემონოს შენი მხედარი!<BR><BR>დაე მოვკვდე მე უპატრონოდ მისგან ოხერი!<BR>ვერ შემაშინოს მისმა ბასრმა მოსისხლე მტერი!<BR>გასწი, მერანო, შენს ჭენებას არ აქვს სამძღვარი,<BR>და ნიავს მიეც ფიქრი ჩემი, შავად მღელვარი!<BR><BR>ცუდად ხომ მაინც არა ჩაივლის ეს განწირულის სულის კვეთება,<BR>და გზა უვალი, შენგან თელილი, მერანო ჩემო, მაინც დარჩება;<BR>რომ ჩემს შემდგომად მოძმესა ჩემსა სიძნელე გზისა გაუადვილდეს,<BR>და შეუპოვრად მას ჰუნე თვისი შავის ბედის წინ გამოუქროლდეს!<BR><BR>მირბის, მიმაფრენს უგზო-უკვლოდ ჩემი მერანი,<BR>უკან მომჩხავის თვალბედითი შავი ყორანი!<BR>გასწი, მერანო, შენს ჭენებას არ აქვს სამძღვარი,<BR>და ნიავს მიეც ფიქრი ჩემი, შავად მღელვარი!<BR><BR><DIV align="center">მაისის 9-სა.<BR>1842</DIV></SPAN><BR><BR><BR> https://modinaxe.clan.su/blog/2008-02-20-17 ADMIN https://modinaxe.clan.su/blog/2008-02-20-17 Wed, 20 Feb 2008 18:54:37 GMT <DIV align="center"><SPAN STYLE='font-size: 12pt'><STRONG>* * *<BR></STRONG></SPAN><BR></DIV><BR><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ცისა ფერს, ლურჯსა ფერს,<BR>პირველად ქმნილსა ფერს<BR>და არ ამქვეყნიურს,<BR>სიყრმითგან ვეტრფოდი.<BR><BR>და ახლაც, როს სისხლი <BR>მაქვს გაციებული,<BR>ვფიცავ მე – არ ვეტრფო<BR>არ ოდენ ფერსა სხვას.<BR><BR>თვალებში მშვენიერს,<BR>ვეტრფი მე ცისა ფერს;<BR>მოსრული იგი ცით<BR>გამოკრთის სიამით.<BR><BR>ფიქრი მე სანატრი<BR>მიმიწევს ცისა ქედს,<BR>რომ ეშხით დამდნარი<BR>შევერთო ლურჯსა ფერს.<BR><BR>მოვკვდები – ვერ ვნახავ<BR>ცრემლსა მე მშობლიურს,-<BR>მის მაცვლად ცა ლურჯი<BR>დამაფრქვევს ცვარს ციურს!<BR><BR>სამარეს ჩემსა როს<BR>გარს ნისლი მოეცვას,-<BR>იგიცა შესწიროს <BR>ციაგმა ლურჯსა ცას!<BR><BR><DIV align="center">1841 წ.<BR></DIV><BR></SPAN><BR><BR><BR> <DIV align="center"><SPAN STYLE='font-size: 12pt'><STRONG>* * *<BR></STRONG></SPAN><BR></DIV><BR><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ცისა ფერს, ლურჯსა ფერს,<BR>პირველად ქმნილსა ფერს<BR>და არ ამქვეყნიურს,<BR>სიყრმითგან ვეტრფოდი.<BR><BR>და ახლაც, როს სისხლი <BR>მაქვს გაციებული,<BR>ვფიცავ მე – არ ვეტრფო<BR>არ ოდენ ფერსა სხვას.<BR><BR>თვალებში მშვენიერს,<BR>ვეტრფი მე ცისა ფერს;<BR>მოსრული იგი ცით<BR>გამოკრთის სიამით.<BR><BR>ფიქრი მე სანატრი<BR>მიმიწევს ცისა ქედს,<BR>რომ ეშხით დამდნარი<BR>შევერთო ლურჯსა ფერს.<BR><BR>მოვკვდები – ვერ ვნახავ<BR>ცრემლსა მე მშობლიურს,-<BR>მის მაცვლად ცა ლურჯი<BR>დამაფრქვევს ცვარს ციურს!<BR><BR>სამარეს ჩემსა როს<BR>გარს ნისლი მოეცვას,-<BR>იგიცა შესწიროს <BR>ციაგმა ლურჯსა ცას!<BR><BR><DIV align="center">1841 წ.<BR></DIV><BR></SPAN><BR><BR><BR> https://modinaxe.clan.su/blog/2008-02-20-16 ADMIN https://modinaxe.clan.su/blog/2008-02-20-16 Wed, 20 Feb 2008 18:52:54 GMT <DIV align="center"><SPAN STYLE='font-size: 12pt'><STRONG>ვერხვები</STRONG></SPAN> <BR></DIV><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ყოველთვის, როცა დაბერავს ქარი<BR>და ნისლს მთებისას გაიფენს აფრად,<BR>ვერხვის ფოთოლთა თეთრი ლაშქარი<BR>აშრიალდება უშორეს ზღაპრად.<BR>ზღაპარი იგი მათრობს და მხიბლავს<BR>ძველი ღვინის სმით, უღონოდ, მძაფრად,<BR>სადღაც დაკარგულ ვარდს და გვირილებს<BR>მოგონებებში ვიჭერ თანაბრად.<BR>ეს იყო წინათ, დიდი ხნის წინათ…<BR>სად, როდის, რისთვის? არ ვიცი, არა!<BR>იყვნენ ოდესღად და მიეძინათ…<BR>ღელავს ფოთლების მწყობრი კამარა.<BR>მას შემდეგ ბედი და იალქანი<BR>ქარის სიმძიმით გადაიხარა,<BR>შენ კი სადა ხარ ამდენი ხანი?<BR>რისთვის ან ვისთან? არ ვიცი, არა!<BR>ეს იყო წინათ, დიდი ხნის წინათ,<BR>ეს იყო ვერხვის ფოთლების კვნესა,<BR>დრომ ყვავილებით დააგვირგვინა,<BR>მე პაჟი ვიყავ, ის კი – პრინცესა.<BR><BR><DIV align="center">1915<BR><BR></DIV></SPAN><BR><BR><BR> <DIV align="center"><SPAN STYLE='font-size: 12pt'><STRONG>ვერხვები</STRONG></SPAN> <BR></DIV><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ყოველთვის, როცა დაბერავს ქარი<BR>და ნისლს მთებისას გაიფენს აფრად,<BR>ვერხვის ფოთოლთა თეთრი ლაშქარი<BR>აშრიალდება უშორეს ზღაპრად.<BR>ზღაპარი იგი მათრობს და მხიბლავს<BR>ძველი ღვინის სმით, უღონოდ, მძაფრად,<BR>სადღაც დაკარგულ ვარდს და გვირილებს<BR>მოგონებებში ვიჭერ თანაბრად.<BR>ეს იყო წინათ, დიდი ხნის წინათ…<BR>სად, როდის, რისთვის? არ ვიცი, არა!<BR>იყვნენ ოდესღად და მიეძინათ…<BR>ღელავს ფოთლების მწყობრი კამარა.<BR>მას შემდეგ ბედი და იალქანი<BR>ქარის სიმძიმით გადაიხარა,<BR>შენ კი სადა ხარ ამდენი ხანი?<BR>რისთვის ან ვისთან? არ ვიცი, არა!<BR>ეს იყო წინათ, დიდი ხნის წინათ,<BR>ეს იყო ვერხვის ფოთლების კვნესა,<BR>დრომ ყვავილებით დააგვირგვინა,<BR>მე პაჟი ვიყავ, ის კი – პრინცესა.<BR><BR><DIV align="center">1915<BR><BR></DIV></SPAN><BR><BR><BR> https://modinaxe.clan.su/blog/2008-02-20-15 ADMIN https://modinaxe.clan.su/blog/2008-02-20-15 Wed, 20 Feb 2008 18:45:22 GMT <DIV align="center"><STRONG><SPAN STYLE='font-size: 12pt'>გულო, რა გემართება<BR><BR><DIV align="left"><STRONG><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>შემოდგომის ყვავილებს</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>დიდებასთან მივიტან,</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ერთი შორი ოცნება</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>მახსოვს ძველ მოტივიდან.</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ვარდები არ არიან,</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>მაგრამ რა მევარდება?</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>სულო, რა გემართება?</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>გულო, რა მოგივიდა?</SPAN></STRONG><BR><BR><DIV align="center">1927<BR></DIV><BR><BR></DIV></SPAN></STRONG></DIV><BR><BR><BR> <DIV align="center"><STRONG><SPAN STYLE='font-size: 12pt'>გულო, რა გემართება<BR><BR><DIV align="left"><STRONG><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>შემოდგომის ყვავილებს</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>დიდებასთან მივიტან,</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ერთი შორი ოცნება</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>მახსოვს ძველ მოტივიდან.</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ვარდები არ არიან,</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>მაგრამ რა მევარდება?</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>სულო, რა გემართება?</SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'><BR></SPAN><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>გულო, რა მოგივიდა?</SPAN></STRONG><BR><BR><DIV align="center">1927<BR></DIV><BR><BR></DIV></SPAN></STRONG></DIV><BR><BR><BR> https://modinaxe.clan.su/blog/2008-02-20-14 ADMIN https://modinaxe.clan.su/blog/2008-02-20-14 Wed, 20 Feb 2008 18:35:11 GMT <DIV align="center"><STRONG><SPAN STYLE='font-size: 12pt'>* * *</SPAN></STRONG><BR></DIV><BR><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>მზეო თიბათვისა, მზეო თიბათვისა,<BR>მიწად მუხლმოყრილი გრაალს შევედრები.<BR>იგი ვინც მიყვარდა დიდი სიყვარულით,<BR>ფრთებით დაიფარე – ამას გევედრები.<BR><BR>ტანჯვა-განსაცდელში თვალნი მიურიდენ,<BR>სული მოუვლინე ისევ შენმიერი,<BR>დილა გაუთენე ისევ ციურიდან,<BR>სული უმანკოთა მიეც შვენიერი.<BR><BR>ხანმა უნდობარმა გზა რომ შეეღება,<BR>უხვად მოიტანა სისხლი და ცხედრები,<BR>მძაფრი ქარტეხილი მას ნუ შეეხება,<BR>მზეო თიბათვისა, ამას გევედრები.<BR><BR><DIV align="center">1917</DIV></SPAN><BR><BR><BR><BR> <DIV align="center"><STRONG><SPAN STYLE='font-size: 12pt'>* * *</SPAN></STRONG><BR></DIV><BR><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>მზეო თიბათვისა, მზეო თიბათვისა,<BR>მიწად მუხლმოყრილი გრაალს შევედრები.<BR>იგი ვინც მიყვარდა დიდი სიყვარულით,<BR>ფრთებით დაიფარე – ამას გევედრები.<BR><BR>ტანჯვა-განსაცდელში თვალნი მიურიდენ,<BR>სული მოუვლინე ისევ შენმიერი,<BR>დილა გაუთენე ისევ ციურიდან,<BR>სული უმანკოთა მიეც შვენიერი.<BR><BR>ხანმა უნდობარმა გზა რომ შეეღება,<BR>უხვად მოიტანა სისხლი და ცხედრები,<BR>მძაფრი ქარტეხილი მას ნუ შეეხება,<BR>მზეო თიბათვისა, ამას გევედრები.<BR><BR><DIV align="center">1917</DIV></SPAN><BR><BR><BR><BR> https://modinaxe.clan.su/blog/2008-02-20-13 ADMIN https://modinaxe.clan.su/blog/2008-02-20-13 Wed, 20 Feb 2008 18:26:46 GMT <DIV align="center"><SPAN STYLE='font-size: 12pt'><STRONG>მთაწმინდის მთვარე</STRONG></SPAN> <BR></DIV><BR><DIV align="left"><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ჯერ არასდროს არ შობილა მთვარე ასე წყნარი!<BR>მდუმარებით შემოსილი შეღამების ქმნარი<BR>ქროლვით იწვევს ცისფერ ლანდებს და ხეებში აქსოვს...<BR>ასე ჩუმი, ასე ნაზი ჯერ ცა მე არ მახსოვს!<BR>მთვარე თითქოს ზამბახია შუქთა მკრთალი მძივით,<BR>და მის შუქში გახვეული მსუბუქ სიზმარივით<BR>მოსჩანს მტკვარი და მეტეხი თეთრად მოელვარე...<BR>ჯერ არასდროს არ შობილა ასე ნაზი მთვარე!<BR>აქ ჩემს ახლოს მოხუცის ლანდს სძინავს მეფურ ძილით, <BR>აქ მწუხარე სასაფლაოს ვარდით და გვირილით,<BR>ეფინება ვარსკვლავების კრთომა მხიარული...<BR>ბარათაშვილს აქ უყვარდა ობლად სიარული...<BR>და მეც მოვკვდე სიმღერებში ტბის სევდიან გედად,<BR>ოღონდ ვთქვა, თუ ღამემ სულში როგორ ჩაიხედა,<BR>თუ სიზმარმა ვით შეისხა ციდან დამდე ფრთები,<BR>და გაშალა ოცნებათა ლურჯი იალქნები;<BR>თუ სიკვდილის სიახლოვე როგორ ასხვაფერებს<BR>მომაკვდავი გედის ჰანგთა ვარდებს და ჩანჩქერებს,<BR>თუ როგორ ვგრძნობ,<BR>რომ ს... <DIV align="center"><SPAN STYLE='font-size: 12pt'><STRONG>მთაწმინდის მთვარე</STRONG></SPAN> <BR></DIV><BR><DIV align="left"><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>ჯერ არასდროს არ შობილა მთვარე ასე წყნარი!<BR>მდუმარებით შემოსილი შეღამების ქმნარი<BR>ქროლვით იწვევს ცისფერ ლანდებს და ხეებში აქსოვს...<BR>ასე ჩუმი, ასე ნაზი ჯერ ცა მე არ მახსოვს!<BR>მთვარე თითქოს ზამბახია შუქთა მკრთალი მძივით,<BR>და მის შუქში გახვეული მსუბუქ სიზმარივით<BR>მოსჩანს მტკვარი და მეტეხი თეთრად მოელვარე...<BR>ჯერ არასდროს არ შობილა ასე ნაზი მთვარე!<BR>აქ ჩემს ახლოს მოხუცის ლანდს სძინავს მეფურ ძილით, <BR>აქ მწუხარე სასაფლაოს ვარდით და გვირილით,<BR>ეფინება ვარსკვლავების კრთომა მხიარული...<BR>ბარათაშვილს აქ უყვარდა ობლად სიარული...<BR>და მეც მოვკვდე სიმღერებში ტბის სევდიან გედად,<BR>ოღონდ ვთქვა, თუ ღამემ სულში როგორ ჩაიხედა,<BR>თუ სიზმარმა ვით შეისხა ციდან დამდე ფრთები,<BR>და გაშალა ოცნებათა ლურჯი იალქნები;<BR>თუ სიკვდილის სიახლოვე როგორ ასხვაფერებს<BR>მომაკვდავი გედის ჰანგთა ვარდებს და ჩანჩქერებს,<BR>თუ როგორ ვგრძნობ,<BR>რომ სულისთვის, ამ ზღვამ რომ აღზარდა,<BR>სიკვდილის გზა არრა არის ვარდისფერ გზის გარდა;<BR>რომ ამ გზაზე ზღაპარია მგოსანთ სითამამე,<BR>რომ არასდროს არ ყოფილა ასე ჩუმი ღამე.<BR>რომ, აჩრდილნო, მე თქვენს ახლო სიკვდილს ვეგებები,<BR>რომ მეფე ვარ და მგოსანი და სიმღერით ვკვდები,<BR>რომ წაჰყვება საუკუნეს თქვენთან ჩემი ქნარი...<BR>ჯერ არასდროს არ შობილა მთვარე ასე წყნარი!<BR><BR><DIV align="center">1915</DIV></SPAN><BR></DIV><BR><BR><BR> https://modinaxe.clan.su/blog/2008-02-20-12 ADMIN https://modinaxe.clan.su/blog/2008-02-20-12 Wed, 20 Feb 2008 18:14:10 GMT <DIV align="center"><SPAN STYLE='font-size: 12pt'><STRONG>მესაფლავე</STRONG></SPAN> <BR></DIV><BR><BR><BR><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>მესაფლავე, შენ ამბობ, რომ ქვეყანაზე ვინც კი კვდება, <BR> იმ წუთშივე მისი ჩრდილი ყველა ჩვენგანს ავიწყდება? <BR>ეჰ, არ მჯერა მე ეგ რაღაც... მომაბეზრე კიდეც თავი; <BR>და შეწყვიტე, თუ ღმერთი გწამს, ეგ დაცინვა გულსაკლავი. <BR>ვარდის თვეა, მაისია, ნორჩ ბალახებს სიო არხევს, <BR>ხეებს ყვავილთ თეთრი გუნდი, როგორც თოვლი, ისე აწევს, <BR>მზე ნარნარი სხივებს აფრქვევს და სითბოში მთა-ბარს ახვევს. <BR>ყვავილებით მოქარგულა არემარე მომხიბლავი. <BR>ვერა ხედავ, იმ საფლავზე როგორ ტირის ობლად ქვრივი? <BR>რარიგ შვენის ახალგაზრდა ქალს ეგ სევდა ღვთაებრივი! <BR>განა გუშინ არ იყო, რომ ამ მოკლულმა დარდით ქალმა <BR>ცრემლი ღვარა, როცა სატრფო ცივ სამარეს მიესალმა. <BR>დღესაც იგი იმ სამარეს გულმოკლული დაჰქვითინებს, <BR>დღით არ იცის მოსვენება და ღამითაც არ იძინებს. <BR>მოვა ხოლმე და დაჯდება ცივ სამარის გაშლილ ქვაზე, <BR>დარდით არის გაჟღენთილი მისი უღვთო სილამაზე; <BR>თმას გაიშლის, დაე... <DIV align="center"><SPAN STYLE='font-size: 12pt'><STRONG>მესაფლავე</STRONG></SPAN> <BR></DIV><BR><BR><BR><SPAN STYLE='font-size: 10pt'>მესაფლავე, შენ ამბობ, რომ ქვეყანაზე ვინც კი კვდება, <BR> იმ წუთშივე მისი ჩრდილი ყველა ჩვენგანს ავიწყდება? <BR>ეჰ, არ მჯერა მე ეგ რაღაც... მომაბეზრე კიდეც თავი; <BR>და შეწყვიტე, თუ ღმერთი გწამს, ეგ დაცინვა გულსაკლავი. <BR>ვარდის თვეა, მაისია, ნორჩ ბალახებს სიო არხევს, <BR>ხეებს ყვავილთ თეთრი გუნდი, როგორც თოვლი, ისე აწევს, <BR>მზე ნარნარი სხივებს აფრქვევს და სითბოში მთა-ბარს ახვევს. <BR>ყვავილებით მოქარგულა არემარე მომხიბლავი. <BR>ვერა ხედავ, იმ საფლავზე როგორ ტირის ობლად ქვრივი? <BR>რარიგ შვენის ახალგაზრდა ქალს ეგ სევდა ღვთაებრივი! <BR>განა გუშინ არ იყო, რომ ამ მოკლულმა დარდით ქალმა <BR>ცრემლი ღვარა, როცა სატრფო ცივ სამარეს მიესალმა. <BR>დღესაც იგი იმ სამარეს გულმოკლული დაჰქვითინებს, <BR>დღით არ იცის მოსვენება და ღამითაც არ იძინებს. <BR>მოვა ხოლმე და დაჯდება ცივ სამარის გაშლილ ქვაზე, <BR>დარდით არის გაჟღენთილი მისი უღვთო სილამაზე; <BR>თმას გაიშლის, დაემხობა და ცრემლები სცვივა, სცვივა... <BR>სულს მიშფოთებს ეს ქვითინი, გული მტკივა, გული მტკივა! <BR>მაგრამ რა ვქნა? მესაფლავე, ჩუმად იყავ, უგდე ყური... <BR>გესმის, გესმის, როგორ კვნესის დაღლილი და უბედური? - <BR>„გავქრე ისე, როგორც ნისლი, როგორც ღამის მოჩვენება, <BR>არ მეღირსოს კვალარეულს სიმშვიდე და მოსვენება. <BR>შენი სახე გულს კაწრავდეს, როგორც ვიყო, სადაც ვიყო <BR>თუ როდისმე არ მახსოვდე, თუ როდისმე დაგივიწყო!“ <BR>მესაფლავე, კიდევ იტყვი, რომ ამ ქვეყნად ვინც კი კვდება, <BR>იმ წუთშივე მისი ჩრდილი ყველა ჩვენგანს ავიწყდება? <BR>აი, თუნდაც, გალავნისას მესაფლავე აღებს კარებს; <BR>ახალგაზრდა ვინმე ვაჟი კიდევ სატრფოს ასამარებს. <BR>გულმოკლული ძვირფას კუბოს არ სცილდება, არ შორდება, <BR>განა როსმე სხვა ამგვარი სიყვარული მეორდება? <BR>უსაზღვროა მისი სევდა, უსაზღვროა მწუხარება, <BR>და გადმოსჩქეფს გულმოკლულ ვაჟს თვალთგან ცრემლთა მდუღარება. <BR>ფიცით ამბობს: „ოჰ, შეშფოთდეს სამარეში ჩემი ძვლები, <BR>არ ათბობდეს ჩემს სამარეს გაზაფხულის მზის სხივები, <BR>გავქრე ისე, როგორც ნისლი, როგორც ღამის მოჩვენება, <BR>არ მეღირსოს კვალარეულს სიმშვიდე და მოსვენება; <BR>შენი სახე გულს კაწრავდეს, სადაც ვიყო, როგორც ვიყო, <BR>თუ როდისმე არ მახსოვდე, თუ როდისმე დაგივიწყო!“ <BR>მესაფლავე, კიდევ იტყვი, რომ ამ ქვეყნად ვინც კი კვდება, <BR>იმწუთშივე მისი ჩრდილი ყველა ჩვენგანს ავიწყდება? <BR>ის ქალი კი, წეღან რომ ვთქვი, ისევ მოდის თმაგაშლილი <BR>და სამარეს დაუვიწყარს თავს ადგება, ვით აჩრდილი, <BR>ხელში ვარდის მთელი ბუჩქი, ჯერ ისევე დაუმჭკნარი, <BR>მოაქვს, რომ მით დაამშვენოს სამარისა თეთრი ჯვარი. <BR>ოჰ, ეს ქალი, ალბათ, დარდით ყვავილივით ჭკნება, ჭკნება... <BR>სევდას სახე დაუფარავს და სიყვითლე ეპარება. <BR>საცოდავი! თვალებსაც კი დასჩნევია უძილობა, - <BR>ასე ხდება, როცა ღამით მოგონებებს იწვევს გრძნობა! <BR>ეხლა? ეხლა კიდევ იტყვი, რომ ამ ქვეყნად ვინც კი კვდება, <BR>იმწუთშივე მისი ჩრდილი ყველა ჩვენგანს ავიწყდება? <BR>და ის ვაჟიც, გუშინწინ რომ მიაბარა სატრფო საფლავს, <BR>არ სცილდება სასაფლაოს, სევდიანს და გულმოსაკლავს; <BR>სახე თაფლის სანთელს უგავს, სანთელივით დნება, დნება, <BR>თავს დასცქერის დაუვიწყარს, გლოვის სიტყვას ეუბნება. <BR>მის თვალებსაც დასჩნევია ღამის თევა, უძილობა, - <BR>ასე ხდება, როცა ღამით მოგონებებს იწვევს გრძნობა! <BR>მესაფლავე, კიდევ იტყვი, რომ ამ ქვეყნად ვინც კი კვდება, <BR>იმწუთშივე მისი ჩრდილი ყველა ჩვენგანს ავიწყდება? <BR>დღეს იმ ქალმა გულმოკლულ ვაჟს უნებურად მოჰკრა თვალი; <BR>გაიფიქრა: „ისიც ჩემებრ ტირის ცრემლებშეუმშრალი; <BR>უძიროა კაცის სევდა, უძიროა კაცის გული, <BR>რას არ ითმენს სიყვარულის ცხოველ ნათელს მოკლებული“, - <BR>ასე ამბობს სევდიანი ქალის ცისფერ თვალთა ცქერა. <BR>ალბათ, ვაჟსაც ამ უსიტყვო ცქერამ გული აუძგერა... <BR>ასე იცის თანაგრძნობამ... შენ კი ისე იღიმები, <BR>თითქოს მართლა იბმებოდეს იმათ შორის ის სიმები, <BR>რომლის ძალით ორი გული სამუდამოდ შეერთდება... <BR>ეჰ, არ მჯერა მე ეგ რაღაც, ქვეყნად ეგრე როდი ხდება. <BR>როცა ფიცით აცილებენ მიცვალებულს სამარემდე, <BR>ფიცს არ სტეხენ... <BR>ფიცს არ სტეხენ უკანასკნელ ყოფნის დღემდე. <BR>გამიგონე, მესაფლავე, შენ არ იცი კაცის დარდი, <BR>თორემ რაა - ჩემს თქმაზე რომ სულელივით ახარხარდი?! <BR>რა ვუყოთ, რომ იმ ვაჟმა ქალს მოუტანა ნორჩი ვარდი <BR>და მწუხარედ წასჩურჩულა: „შემიყვარდი, შემიყვარდი. <BR>ჩვენ ერთი გვაქვს მწუხარება, შევაერთოთ სულთან სული... <BR>გამომყევი, ქალო, ცოლად... ძლიერი მაქვს სიყვარული... <BR>მართალია, ის სატრფონი არც შენ, არც მე აღარა გვყავს, <BR>მაგრამ მათი მოგონება ვერ გაარღვევს უხმო საფლავს. <BR>დავივიწყოთ ის წარსული, სატირალი, სავალალო, <BR>და ახალი შევქმნათ ყოფნა... გამომყევი ცოლად ქალო!“ <BR>დაუცადე, მესაფლავე, თუ რა პასუხს მისცემს ქალი. <BR>შენ გგონია, რაკი ვაჟმა დაივიწყა თავის ვალი, <BR>ქალიც ასე მოიქცევა? მე მგონია - არა არა... <BR>განა გუშინ არ იყო, რომ სატრფო მიწას მიაბარა? <BR>მკვდრის აჩრდილთან ვინ იცინის, <BR>მკვდრის აჩრდილთან ვინ იხუმრებს? <BR>აი, ნახავ - აბეზარ ვაჟს რა პასუხით გაისტუმრებს! <BR>მაგრამ ქალი, ღმერთო ჩემო, <BR>მორცხვად თავს ხრის და ჩურჩულებს: <BR>„თანახმა ვარ! ერთადერთი, მომავალი მასულდგმულებს... <BR>ჩვენ ერთი გვაქვს მწუხარება, ნუ ვიგონებთ დროს უბედურს, <BR>მე შენი ვარ სამუდამოდ... წამიყვანე, სადაცა გსურს“... <BR>მესაფლავე, ეხლა კი გაქვს ნება, რაც გსურს, კვლავ იგი თქვა... <BR>სამუდამოდ ასამარებს კაცთა ხსოვნას სამარის ქვა. <BR>ალბათ, ქალ-ვაჟს დღეს ერთი აქვს ბინა... ხედავ, გადის ხანი, <BR>არ ნახულობს სასაფლაოს დღეს არც ერთი იმათგანი, <BR>საფლავთაგან მტვერს და ბალახს დღეს არავინ არ აცილებს <BR>და მოვლასთან ერთად ფერი წართმევია ვარდ-ყვავილებს... <BR>განისვენეთ, განისვენეთ დავიწყებულ არსთა ძვლებო... <BR>თქვენს ყოფნაში არ ერევა ცოცხალთ ფიქრი საარსებო... <BR>გენისვენეთ, ძლიერი და უკვდავია თქვენი ძილი... <BR>რაღად უნდათ, რად სჭირიათ <BR>თქვენს საფლავებს ვარდ-ყვავილი? <BR>ან რას გარგებთ მოკვდავ კაცთა სამუდამო ცრემლთა ფრქვევა? <BR>ძილით ვეღარ გამოგარკვევთ ვერრა ძალა, ვერც შემთხვევა... <BR>ასე ხდება ქვეყანაზე - ყველა ცოცხლობს, ყველა კვდება <BR>და ვაი მას, ვის სიკვდილი სიცოცხლეშიც ავიწყდება... <BR>ზარსა სცემენ... იმ ორს, რომელთ დაივიწყეს ბედი მწვავე, <BR>იმ ორს ერთად გადავერცხლილ კუბოში სჭედს მესაფლავე... <BR>სჭედს და რაღაც მწარე ფიქრზე თან ველურად იღიმება - <BR>იცის, იცის მესაფლავემ, როგორც უნდა... როგორც ხდება... <BR>განისვენეთ, განისვენეთ, დავიწყებულ არსთა ძვლებო, <BR>თქვენს ყოფნაში მე ბევრი მაქვს მწუხარე ჟამს საოცნებო!<BR><BR><DIV align="center">1912</DIV></SPAN> <BR><BR><BR><BR><BR><BR> https://modinaxe.clan.su/blog/2008-02-20-11 ADMIN https://modinaxe.clan.su/blog/2008-02-20-11 Wed, 20 Feb 2008 17:55:57 GMT